Wiera Gran była jedną z największych gwiazd międzywojennej Polski. 
Jej kariera zaczęła się od przypadku. Mając nogę w gipsie i siedząc za kulisami Paradisu zaczęła śpiewać. Zauważyli to koledzy muzycy i namówili ją do śpiewu dla publiczności. Początkowo śpiewała za kurtyną. Po zdjęciu gipsu z nogi pierwszą piosenką, jaką zaśpiewała publicznie, było „Tango Brazylijskie” w Paradisie na Nowym Świecie w Warszawie 1 lutego 1934. Zaczęła nagrywać dla firmy Syrena Electro w 1934.
Jej wspaniałą karierę przerwał wybuch II wojny światowej. W getcie zarabiała na życie śpiewem. W pięciopokojowym mieszkaniu założyła wraz z kuzynką Alą Gołąb-Grynberg sierociniec przy ul. Nowolipki 12 nazywany Izba Zatrzymań. W 1941 zorganizowała specjalne koncerty, z których dochód był przeznaczony na utrzymanie tego miejsca. W sierocińcu przebywało do setki dzieci. Za tę pracę dostała puderniczkę od żony Czerniakowa z plakietką Wierze Gran – Dzieci Ulicy z Izb Zatrzymań przy III rejonie S.P. – styczeń 1942.
Po wojnie została oskarżona o kolaborację, mimo iż dwukrotnie ją uniewinniono, jej kariera zostła gwałtownie przerwana.
Agata Tuszyńska w swej książce "Oskarżona: Wiera Gran" próbuje nie tylko zrekonstruować losy Wiery, ale także przywrócić jej muzykę do życia, uchronić ją od zapomnienia.
Dział Muzyczny i Książki Mówionej serdecznie zaprasza do wypożyczania książki Agaty Tuszyńskiej.
Polecam artykuł: http://www.polityka.pl/kultura/aktualnoscikulturalne/1509606,1,oskarzona-wiera-gran.read
